Categorie archief: Voedselproductie

CO2 maakt niet uit

Er is een hele ophef over de huidige opwarming van het klimaat. Die zou niet of nauwelijks door menselijke activiteiten veroorzaakt zijn, maar door natuurlijke verschijnselen. En de inspanningenvoor het reduceren van co2-emissies zouden dus overbodig zijn. Meningen, debat, politiek, internationale afspraken vormen dit debat. Zoiets als een discussie ergens op een dek van de Titanic. De feiten echter, trekken zich niets aan van dit debat.  De feiten zijn samen te vatten in een woord: piek-alles.

Olie, gas, land, teeltgrond, zoet water, plutonium, bossen, allerlei grondstoffen en delfstoffen worden schaarser en raken uiteindelijk op.

De consumptie van deze middelen is hoger dan ooit en steeds hoger. De verhoudingen leiden nu al tot allerlei prijsstijgingen. We rijden met z’n allen in een auto die steeds harder en harder rijdt in de richting van een betonnen muur die steeds harder en dikker wordt. De ‘botsing’ is al aan het gebeuren en komt elke dag harder binnen.

Dit fenomeen zal ons dwingen voor een deel dezelfde maatregelen als die door het tegengaan van klimaatopwarming nodig zouden zijn. Maar dit fenomeen van piek-alles laat geen ruimte voor debat, politiek of vrije keuze.

Piek -alles raakt ons nu al frontaal en zal ons  steeds harder raken. Onze reactie zal niets minder zijn dan een poging tot overleven.

Jouw eigen aanpassingen in je huishouden, je bedrijf, je wijk, buurtschap of dorp om te besparen op middelen en deze middelen zelf te kunnen genereren, is hoe je het meeste maakt van deze omwenteling.

Maak het je sport, je hobby, je bedrijf om deze aanpassingen door te voeren voor jou en de mensen om je heen. Reduceer je afhankelijkheid van energie en andere middelen die nu geproduceerd worden met de hulp van enorme hoeveelheden olie. Bouw dan je vermogen en systemen om deze middelen zelf lokaal te genereren. Nu deze stappen nemen maakt het proces geleidelijk en prettig. Je hebt dan een voorsprong op de massa, een voorsprong op de zich voltrekkende veranderingen. Dan wordt het van ‘overleven’ tot ‘floreren’.

Genoeg over de omstandigheden, nu over tot actie. Permacultuur en zelfvoorziening zijn twee centrale begrippen bij het slim herontwerpen van ons huishouden, ons bedrijf, onze tuin. Daar gaat deze website over. Ik beschrijf hier een aantal maatregelen die je als inspiratie of idee kunt zien.

Veel succes met jouw proces!

Rucola voor drie seizoenen oogst

Rucola in potten

Rucola in potten

Rucola (Diplotaxis tenuifolia) is een prima plant om op zelfs een balkon het grootste deel van het jaar blaadjes te kunnen plukken.  Ze zijn meerjarig én zaaien zichzelf uit, dus eenmaal opgestart groeien ze gewoon door. Je kunt voortdurend blaadjes plukken om je bord mee te garneren, op brood te eten, bij salades te doen. Ook kun je de bladeren natuurlijk zo van de plant snoepen.

De andere ‘Rucola’ is de ‘Eruca vesicaria sativa’ maar die is slechts éénjarig en niet zo pittig van smaak.

Het is natuurlijk een groot voordeel als planten meerjarig zijn, dan kun je er vaak zelfs in de winter nog van plukken in het geval van Rucola en lopen de planten vroeg in het voorjaar krachtig uit waardoor je een heel lang oogstseizoen hebt.

Dat ze daarbij zichzelf uitzaaien is een extra manier waarop deze planten je werk uit handen houden: ze verjongen en breiden zich vanzelf uit. Daardoor heb je na een paar jaar een overvloed van Rucola om te plukken. En dat is één van de doelstellingen bij een groentetuin: dat planten zichzelf vermeerderen, vroeg in het voorjaar uitlopen en gaan groeien en  je een heel lang oogstseizoen hebt.

Deze Rucola groeit ook in Nederland in het wild, op zandige gronden, in de duinen.

Een deel van de bloeischeuten kun je snoeien. Of je snoeit in de zomer een plant flink terug, waardoor je weer veel jong fris blad krijgt. De gesnoeide planten kun je van de blaadjes ontdoen voor in de keuken.

Waarom guerrilla tuinieren?

Guerrilla gardening voor voedselproductie kan je productie van voedsel flink vergroten en je risico’s spreiden.

Grotere voedselproductie

Als je een beperkte hoeveelheid grond beschikbaar hebt, kun je dit uitbreiden door guerrilla tuinen op te zetten. Je hebt hierdoor ook meer keuze om geschikte groeilocaties te zoeken voor bepaalde planten. Natte plekken voor pepermunt en droge plekken voor sommige kruiden.

Risico’s spreiden

De risico’s van ziekten en plagen, branden, droogte kunnen je productie op je eigen land aantasten. Maar als je je productie ook verspreid hebt in meerdere guerrilla-aanplant, is het risico al meer gespreid. Daarmee heeft je productie een zekere veerkracht door spreiding over een groter geografisch gebied en veel verschillende groei-omstandigheden voor je gewassen.

Guerrilla tuinieren – Aardpeer

helianthus-tuberosis-l

Jerusalem Artichoke tubers

Aardpeer (Helianthus tuberosus L.) is een prima plant voor geurrilla tuinieren. De Aardpeer is sterk, vermenigvuldigt zichzelf, groeit overvloedig en verdringt andere planten daardoor.

Vooral bruikbaar is het feit dat er geen specifieke oogsttijd is. Als de aardperen in de herfst volgroeid zijn blijven ze gewoon goed in de grond – zoals de natuur het bedoeld heeft. Wanneer je dan ergens in de winter of de herfst langs je Aardpeer planten komt, graaf je uit wat je nodig hebt en laat de rest zitten.

Maar zelfs als je alles wilt opgraven, vergeet je genoeg Aardperen in de grond om het volgend jaar weer een goede bos planten te garanderen.

Wat deze plant ook bruikbaar maakt voor guerrilla tuinieren is dat de planten niet als voedselgewas herkend worden door de meeste mensen en dus niet door anderen geoogst of vernield zullen worden. Als je je investering in pootgoed wilt verminderen, zoek dan kleine knollen uit om te poten.

Of snij grotere Aardperen in stukken met een knop op elk stuk. Waarschijnlijk is het poten van stukken aardpeer het beste in het voorjaar te doen zodat ze uitlopen voordat ze kunnen gaan rotten.

Heliantus Tuberosis L. in guerrilla garden

Jerusalem Artichoke in guerrilla garden